Hint çocuklarda bulunan yüksek kurşun içeriğinin sebebi boyalar

Yeni Delhi on yıldan fazla bir süre önce kurşunlu benzini kullanmaktan vazgeçmiş olsa da, Hindistan'ın başkentinde yaşayan çocukların kanında bulunan kurşun miktarı ABD'de büyüyen çocuklara göre hâlâ 10 kattan daha fazla. Araştırmacılar oyuncakların boyanmasında kullanılan boyalar ve binalardan artık soyulmaya başlayan eski kaplamalardan şüphe ediyor.

Delhi'deki çocukların kanında kurşun içeriğini inceleyen en son çalışmanın baş yazarı olan Veena Kalra, Hindistan Tıp Enstitüsü'nde pediatrik nöroloji kısmının eski şefi idi ve 1997 yılında benzer bir çalışmaya imza atmıştı – 1997, Hindistan'da kurşunlu benzinden vazgeçilmesinden bir yıl öncesi anlamına geliyor. Bu sürede, Kalra'nın ekibi iki bölgede, şehir içindeki Shahpur Jat köyü ve kalabalık, ticari Daryaganj beldesinde, kan içinde kurşun seviyesi araştırmıştı. Shahpur Jat'ta havada daha az kurşun tespit edilmişti, ancak her iki bölgede de, incelenen çocukların yarısından fazlası için yüksek kan kurşun seviyelerine rastlandı. Kurşun, çocukların sinirsel gelişimini bozan kuvvetli bir nörotoksindir.

Hindistan'ın Merkezi Kirlilik Kontrol Kurulu'ndan elde edilen verilere göre Delhi'deki havada süzülen kurşun parçacıklarının seviyesi 1998 yılından bu yana azalmıştır. Kalra 2006 yılında yukarıda bahsettiğimiz iki yere geri dönmüş ve söz konusu azalmanın çocukların kanında da gerçekleşip gerçekleşmediğini incelemeyi düşünmüştür. Kalra, kurşun seviyelerinin kesinlikle düştüğünü, ancak kurşunlu benzinin terkedilmesinden sonra beklenen seviyeden hâlâ daha yüksek olduğunu belirtiyor.

Yaşları altı ile on arasında değişen 300 çocuk üzerinde gerçekleştirilmiş incelemeye göre kandaki kurşun seviyesi %12'lik kısım için 0,1 μg/L seviyesinden daha yüksektir, bu seviye kandaki kurşun seviyeleri için referans değer olarak kabul edilir. Bundan sonra, ABD'deki Hastalık Kontrolü ve Önlenmesi Merkezi bu değeri 0,05 μg/L seviyesine indirdi.

Benzinden gelen kurşun geçmişteki kurşun kirliliğinin en büyük kaynağı olmuşsa da, kurşunun başka kaynakları da var. Kalra, “boya ve oyuncak endüstrileri en büyük kurşun kaynakları arasında” diyor. “Kurşun bileşikleri parlak ve çekici, bu endüstriler için renk kaynakları haline geliyor”. Kalra, bu sektörlerde daha ciddi bir hükümet denetimine ihtiyaç duyulduğuna vurgu yapıyor.

David Bellinger, ABD'deki Harvard Halk Sağlığı Okulu'nda nöroloji uzmanı olarak çalışmakta olup Kalra'nın çalışmasına atıf yaparak altı ile on yaş arasındaki Hint çocuklarının kanlarındaki kurşun seviyelerinin ABD'deki okul öncesi çocuklara nazaran 10 kattan daha yüksek olduğunu belirtiyor. Bellinger, şöyle diyor: “Kurşunun, Hindistan'daki çocuk nüfusunun ciddi bir kısmında bilişsel işlevleri olumsuz etkilediği düşünülebilir”.

Bellinger, Hindistan'da bu kurşunun nereden geldiğini bulmak amacıyla detaylı bir çalışma yapılmasını istiyor. “Soyulan boyalar dışında incelenmesi gereken pek çok olası kaynak var, örneğin toprak, toz biçiminde kurşun (geçmişte kurşunlu benzin kullanımının sonucu olarak), endüstriyel kaynaklardan gelen ve havada asılı kalan kurşun, su (kurşunlu borular veya lehimlerden kaynaklanır), gıda kirliliği, özellikle yiyecekleri pişirmek ve saklamakta kullanılan kaplar ve kullanılan baharatlar, bitkisel yardımcı preparatlar ve kozmetik ürünler yer almaktadır.

 

Kaynaklar

http://www.rsc.org/chemistryworld/2013/05/high-lead-neurotoxin-levels-indian-children-blamed-paints

V Kalra et al, Indian J. Pediatr., 2013, DOI: 10.1007/s12098-013-0999-6

+ Yorum bulunmuyor

Yorum yap